อันยอง เช ชิ่นกุ ใกล้จาสอบแล้วอ่านหนังสือแล้วก็ตั้งใจทำข้อสอบนะ

แต่ก่อนอื่นจัดการงานที่สุมหัวก่อน -*-เง้อ......

 แล้ววันนี้เราก็ตื่นไปเรียนแต่เช้า...ฮ้าว....ง่วง....แต่ด้วยภาะระหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ต้องไปจ้า...-*-

แต่ตอนบ่ายจารย์มะสอนให้ไปสอบตามคิวเอิ๊กๆแต่เราสอบแย้วเยยมะไป 

 ว่าจาไปแอ่วแต่ความเกียจคร้านดันมาเยือนเยยมะไปดีฝ่ามานั่งเล่นเน็ตดีฝ่า อิๆ ๆ

แล้ววันที่ 8กันยายนนี้มีงานGoodBye Senier (ไม่รุ้ว่าเขียนถูกรึเปล่า) แงๆๆยังหาชุดใส่ไปงานมะได้เยย

แล้วเราก็ต้องออกจากโลกของการเรียนในมหาวิทยาลัยแล้วสิตั้งแต่เทอมหน้า ว๊า..รู้สึกไงก็มะรู้อ่ะ

ใครเจอคนคนนั้นก็ฝากบอกเขาด้วยนะว่า ความคิดไม่มีเสียงเลยทำให้เวลานั้นบะเกยปอ หุๆๆ(ห้ามงงนะ)

 

 

 ความคิดไม่มีเสียงบอกเธอให้ได้ยินใจอยากจะเอ่ยแต่ไม่ชิน

ได้ยินแค่ความเจ็บดังอยู่ข้างในก็คงจากกันไป

ก็ใจไม่มีเสียงบอกเธอให้รับฟังยังไงที่สุดก็ต้องช้ำ

ไม่มีทางอื่นพูดเพียงว่าเข้าใจ

ไม่อยากทำลายความคิดเดิมของคนจะไป

จากนี้เธอคงเจอแต่พรุ่งนี้ ส่วนฉันคงหลงเหลือเพียงวันนี้

จะเก็บสิ่งดี ๆ ที่ได้เจอเอาไว้